آلارم های کاذب که به صورت مداوم در یک سیستم دوربین مداربسته اتفاق می افتند منجر به ایجاد آلودگی صوتی و ایجاد مزاحمت می شوند ، برای مثال تصور کنید که این امر چه مقدار می تواند در نیمه شب و در ساعات خواب آزار دهنده باشد. همچنین این امر باعث می شود تا تشخیص آلارم واقعی از کاذب نیز دشوار باشد. اکثر آلارم های کاذب در سیستم های نظارت تصویری ناشی از خطای کاربری است و ۹۷٪ از تمام آلارم ها غیرواقعی خواهند بود. حال سوال اینجاست که چگونه می توان میزان این آلارم ها را کاهش داد.
معمولا آلارم های کاذب بر اثر فعالسازی امکانات پردازش تصویر همچون تشخیص نفوذ، تشخیص عبور از خط و … اتفاق می افتند. در این مقاله سعی کرده ایم که به بررسی هر کدام به صورت جداگانه بپردازیم.
آلارم های کاذب

تشخیص حرکت Motion Detection

کاربران اغلب تصور می کنند که سیستم تشخیص حرکت تنها افراد یا وسایل نقلیه را تشخیص می دهد، اما متأسفانه چنین نیست، و بعضی اوقات سوژه های طبیعی دیگر مانند ورود حیوانات به مکان مورد نظر یا افتادن برگ درختان نیز باعث فعال شدن این سیستم و به صدا در آمدن آلارم می گردد.
این به این دلیل است که دستگاه ضبط DVR تصاویر را به صورت الگوریتم میبیند و زمانی که تغییری در این الگوریتم رخ می دهد DVR آن را به عنوان حرکت می شناسد.
به منظور جلوگیری از این امر بهتر است تنظیمات مربوط به سیستم تشخیص حرکت در دوربین مداربسته خود را به درستی انجام دهید. برای مثال می توانید حساسیت Sensivity آن را کاهش دهید و یا برای شرایط روز و شب هر کدام به صورت جداگانه تنظیمات را انجام دهید. همچنین می توانید آن را برای مناطقی که پر تردد است غیرفعال نمایید.

تشخیص نفوذ Intrusion detection

فرض کنید دوربین مداربسته ای را در جلوی درب ورودی منزل خود نصب نموده اید و قابلیت تشخیص نفوذ را برای آن فعال کرده اید. هر بار که سایه ابرها از روی دوربین رد می شود آلارم به صدا در می اآید و شما فکر می کنید که شخصی پشت در است. برای جلوگیری از این مسئله بهتر است ۴
فاکتور مهم را در نحوه تنظیمات این قابلیت در نظر بگیرید:
۱. منطقه مورد نظر 
۲. حد آستانه Threshold 
۳. حساسیت Sensivity 
۴. سایز ی که برای سوژه در دستگاه تعریف می کنید 
حال برای اینکه تشخیص دهید که مقادیر هر کدام را بر چه اساسی تعیین کنید می توانید ابتدا تنظیمات معمولی و ارقام پایه را برای دستگاه خود تعیین نموده و سپس بعد از چند روز به بررسی آلارم های رخ داده بپردازید.
برای مثال از بین آلارم های رخداده ی واقعی می توانید ابعاد سوژه هایی را که منجر به فعال شدن آلارم می گردند را تشخیص دهید. همچنین با بررسی آلارم ها متوجه می شوید که اکثر آلارم ها بر اثر حرکت حشرات نور چراغ ماشین ها و … است بنابراین می توانید طبق این موارد حد آستانه و یا حداقل زمان مورد نیاز برای به صدا در آمدن آلارم را تعیین نمایید.
مورد آخری که باقی می ماند تعیین میزان حساسیت یا Sensivity است که نسبت به بقیه موارد پیچیده تر است. معمولا انتخاب عدد ۳۰ برای آن می تواند کافی باشد.

عبور از خط line crossing

استفاده از توانایی عبور از خط نیز از جمله مواردی است که باعث ایجاد آلارم های کاذب می گردد. حال سوالی که پیش می آید این است که چرا با وجود قابلیت تشخیص نفوذ، از عبور از خط استفاده کنیم که منجر به افزایش آلارم های کاذب شود.
پاسخ اینجاست که بعضی مواقع پیش می آید که فردی وارد نقطه مورد نظر شما شده و سریعا در کمتر از زمان آستانه که در تشخیص نفوذ تعریف کرده اید از آن خارج می گردد. در اینجا قابلیت تشخیص نفوذ با شکست مواجه می گردد و بهتر است از قابلیت دیگری مانند عبور از خط استفاده نمایید.
در این قابلیت نه تنها می توانید جهت ورود یا خروج سوژه را به محل تعریف کنید بلکه می توانید میزان حساسیت را نیز تعیین کنید.

جلوگیری از آلارم های کاذب

یک روش مطلوب برای جلوگیری از آلارم های کاذب وجود دارد. آن هم تنظیم ورودی ها و خروجی های هشدار دهنده دستگاه DVR و NVR است.

جلوگیری از آلارم اشتباه

قسمت سبز رنگی که در تصویر بالا مشاهده می شود، ورودی ها و خروجی های هشدار دهنده سیستم امنیتی DVR را نشان می دهد.

اکثر کاربران فقط درب های مغناطیسی و پنجره ها را به ورودی هشدار دهنده متصل می کنند.

اگر سیستم هشدار دهنده ندارید، به راحتی و با کمک تکنسین ها می توانید سیستم هشدار دهنده را تهیه کرده و به قسمت ورودی متصل کنید. به عنوان مثال، اگر دوربین مشرف به درب ورودی  در کانال ۱ DVR است، سیستم هشدار درب جلو را به کانال ۱ اختصاص دهید.

سپس در قسمت تنظیمات DVR مشخص کنید که چگونه می خواهید به ورودی های مختلف پاسخ دهید. برای مثال، هنگامی که درب ورودی باز می شود، DVR می تواند یک ایمیل با چند عکس برای کاربر ارسال کند.

 

جلوگیری از آلارم اشتباههمان گونه که در تصیر بالا مشاهده می کنید، در زیربرگ ALARM، گزینه های متفاوتی گنجانده شده است.

اولین گزینه “نوع رویداد”  یا همان Event Type است. شما همیشه “هشدار محلی” یا Local Alarm را انتخاب کنید.

گزینه دوم “Alarm In”، نشان گر همان ورودی است که شما به آن اشاره کرده اید و “Type” نوع ورودی را مشخص می کند.

تماس با درب ها و پنجره ها معمولا Normal closed  بوده و سنسورهای حرکت Normal Open هستند. 

گزینه سوم “دوره” یا همان Period است و به دوره زمانی اشاره دارد که می خواهید این گزینه ها برای آن فعال باشند.

گزینه چهارم “خروجی هشدار” یا Alarm Output است و مشخص کننده ی دستگاهی است که با فعال شدن ورودی سیستم هشدار، فعال می شود (برای مثال فعال شدن آژیر صوتی).

شکل زیر نشان دهنده ی سیم کشی اتصالات خروجی سیستم هشدار دهنده است.
جلوگیری از آلارم اشتباه

پنجمین گزینه “Latch” است و مدت زمان فعال بودن، قبل از resetting را نشان می دهد. گزینه ششم “کانال ضبط” یا Record Channel می باشد. با استفاده از این گزینه، انتخاب کانالی از دستگاه DVR که بر اساس تماس زنگ هشدار فعال می شود، انجام می گیرد. گزینه هفتم “Record Latch” است و مدت زمان ضبط DVR پس از وقوع حادثه را معین می کند. گزینه هشتم “ارسال ایمیل، نمایش پیام یا زنگ هشدار” است. با انتخاب هر کدام از این گزینه ها، می توان نوع واکنش پس از شناسایی حادثه را انتخاب کرد. گزینه نهم “Tour” است.

Tour مانیتور اصلی را مشخص می کند. گزینه دهم “PTZ Activation” نام داشته و مربوط به تنظیمات چرخش، گردش و بزرگنماییست. گزینه ی یازدهم “Capture” نام دارد و کانالی از DVR را که می خواهید برای ضبط تصاویر فعال کنید، انتخاب می کند.

امیدواریم مطلب فوق قابل توجه شما همراهان گرامی مجموعه الکتروسایه قرار گرفته باشد برای انتخاب بهترین دوربین مداربسته می توانید از مشاوره رایگان کارشناسان ما در بخش فروش بهره مندشوید.

بوسیله | ۱۳۹۸-۴-۲۴ ۱۲:۴۸:۱۳ +۰۴:۳۰ تیر ۲۴ام, ۱۳۹۸|مقالات|